|
سلام عزیزان و همراهان حرفهای خودمانی با تبریک اعیاد شعبانیه حضور شما برادران و خواهران گرامی ام ، این مطلب را که نوشتم مقداری طولانی شد اما لطفا کامل بخوانید چند نکته مهم هم در قسمت نظرات ذکر شده . مناجاتی از ائمه اطهار (ع) که آن را در ماه شعبان می خواندند نقل شده از ابن خالویه که در قسمت اعمال مشترکه ماه شعبان در مفاتیح الجنان آمده است شامل مضامین اعتقادی و عرفانی فراوانی است که می تواند منبع مناسبی برای تحقیق و نوشتن رساله های مختلف در این زمینه ها باشد ، گر چه آن را می توان در ایام دیگر نیز خواند اما یکی از دلایل ذکر آن در اعمال این ماه شریف «شعبان المعظم» می تواند این باشد ؛ همانطور که امام معصوم در دعای رجب می فرماید :« و خدایا ما را به ماه روزه ( رمضان) برسان » « و بَلّغنا شَهرَ الصّیام » در اینجا نیز باید برای من و تو راه آموختن خدا شناسی صحیح ، راه درخواست کردن از او ، راه و روش گفتگو و زمزمه عاشقانه با حضرت دوست آموزش داده شود این دو ماه شریف رجب و شعبان شبیه کلاس تقویتی و آموزشی برای باورهایت است که باید بگذرانی تا بدانی در ماه مبارک رمضان میهمان خاص چه کسی هستی آیا یقین داری خدایی که تو می پرستی اینگونه است ؟؟ (یگانه دوست من ) هر گاه او را می خوانم ندای مرا می شنود ، (معبود من) در همه حال به من توجه دارد« و مرا می بیند» ، او از دلم آگاه است باطن مرا می شناسد هیچ امری بر او پنهان نیست ، هر چه را بخواهم به زبان بیاورم (یا انجام دهم) می داند . هر سود و زیانی برایم پیش می آید همه به دست اوست ( موفقیت و شکست هایم در زندگی نه بخاطر تلاش من است نه شانس خوب یا بد). روزی مرا او می دهد ( نه کار و تلاش من مقدار روزی ام را مشخص می کند) ، خدای من با آنکه لایق رحمتش نیستم اما از فضل و کرم بی پایانش به من عطا می کند ، او آنقدر کریم است که اقرار به گناهم را وسیله عفوم قرار داده ، در تمام عمرم جز نیکی و احسان به من نکرده و در این مدت لطف و احسانش شامل حالم بوده ، پروردگارم بدی های مرا بر دیگران آشکار نکرده و مرا رسوا نساخته ، عذر و توبه مرا همواره می پذیرد و عفو وصف کرم اوست . او به مقدار طاعتم عمل مرا محاسبه نمی کند ( او نیت مرا می نگرد و کیفیت انجام اعمالم را) ، هر کس او را بشناسد (شناختی که مبنایش یقین و نتیجه اش انجام دستوراتش باشد) او نیز آن فرد را به دیگران می شناساند ،هر کس به او پناه آورد هر گز خوار نمی گردد ..... آری او چنین است خدای صاحب جلال و بزرگوار من
|
